Herinneringen van mevr. A.J.Steketee
oud-leerkracht van de openbare lagere school Frans Naerebout  aan de Grote Markt  (1958-1980)
(Bron: Herdenkingsboekje 100-jarig bestaan Frans Naereboutschool 1983)

Over de Frans Naereboutschool, 1958 tot 1980
Deze periode overziend, blijkt er nogal het een en ander te zijn veranderd. Zowel in de omgeving van de school als in het gebouw zelf.
Om met dit laatste te beginnen: in 1958 stonden er nog schoolbanken. En wel zeer ouderwetse. Ze waren degelijk, oerdegelijk: een ijzeren onderstel met krullen. De zitting kon je opklappen, als het tijd was dus een hels kabaal.


                                mevr. Steketee met de 2e klas in 1958

In 1960 werden die antiquiteiten vervangen door tafeltjes en stoeltjes, althans in de tweede klas. Waarschijnlijk hebben de hogere leerjaren er nog wat langer op moeten wachten. De verwarming was in die eerste jaren, dat ik op de school werkte, nogal eens van slag. Dan zaten we een groot deel van de dag met jassen aan. Daarin kwam verbetering toen er een andere brandstof werd aangewend. Ik meen, dat we toen van kolen naar olie zijn overgegaan en later pas naar gas. Precies weet ik dat niet meer.
Jarenlang waren de lokalen geschilderd in oudrose of zeegroen en voorzien van linnen gordijnen in een naturel kleur. Die verteerden door de zon en kregen allerlei tinten door verf/ of inktvingertjes. Later kwam er luxaflex en het schilderwerk werd crème. We kregen ook vaste vloerbedekking, wat een ongekende rust bracht. Daarvoor hadden we weliswaar mooie houten vloeren, maar ze versterkten ook elk geluidje.

Wat veranderde er in de omgeving van de school?
De glooiing werd voor de Boulevard aangelegd en de kazerne is gesloopt. De Gevangentoren (de Bomvrije) werd gerestaureerd, het politiebureau is gebouwd. De hele Boulevard werd “opgevuld”. Eerst met de grote flat, daarna met de rest.

    

Dan hadden we ook nog schoolreisjes in die jaren. Klas 1 en 2 gingen samen een dagje naar het strand bij Westduin; jaren achtereen werd dit geprolongeerd.


Schoolreisje van de 1e en 2e klas van de Frans Naereboutschool naar Westduin. Jaar1958

Klas 3 en 4 samen naar …… niet te ver weg en de grote kinderen gingen naar Schiphol of Madurodam. Het hele personeel ging mee op schoolreis, met elke groep weer. Dat kon toen nog.

       
             Schoolreis van de 5e en 6e klas van de Frans Naereboutschool naar Schiphol. De
             volwassenen op de achterste rij van links naar rechts zijn de leerkrachten:
             juffr. Steketee, mevr. Haccau, mevr. Plaschaart, Nico Zandee en P. Bil.

Vergadering hadden we één keer per maand in het kamertje van het hoofd.
In de pauze zaten we in het personeelskamertje, waar wel al koffie werd gedronken. Maar al heel spoedig werd dat veranderd, zodat het hoofdenkamertje niet meer het heiligdom was.
In 1970 werd de speel-leerklas ingevoerd. Dat was een vrolijke boel. De kinderen genoten van autootjes, van puzzels, memory, lego, poppen, enzovoorts.
Maar het was een hele verbetering. En datgene, wat geleerd moest worden, leed er niet onder. Ik zou haast zeggen, integendeel, het leerproces ging vlotter.
Het bezoek aan de schooltandarts (nu al jaren afgeschaft – red) is ook aanzienlijk veranderd en wel door de komst van de “dental-car”.
Vele jaren lang hield zo’n bezoek ik: een wandeling van tenminste één uur naar het Medisch Centrum aan de Julianalaan, een verblijf van tenminste één uur in dat gebouw en de wandeling terug, die we meestal over de Boulevard maakten. Het grootste probleem was altijd, hoe je je schaapjes daar een beetje rustig of bezig hield. Voorlezen was wel leuk, maar het moest ook niet te lang duren. Zelf de kinderen laten lezen, was voor slechts enkelen de oplossing en tenslotte bleek voor mijn klas klosje breien een goede uitvinding. Het was zelfs wel gezellig.


 
Het 'Medisch Centrum', gevestigd in een voormalige villa aan de Julianalaan.

               

Langzamerhand werd het ook gewoon dat verscheidene ouders in de school in actie waren. Bij het groepslezen bijvoorbeeld, ook een nieuwe aanpak dus. En we verzeilden in de wereld van de mooie woorden en afkortingen. Maar dat hebben we in het onderwijs gemeen met iedere sector van de maatschappij. De schoolwereld kan niet meer zonder de I.C.B., de S.L.O., de I.V.B., A.P.V., R.P.C.Z., het G.O.H. of het G.L.T..
Het personeel heet nu team. Want dat is Nederlands. We weten als scholenkoppel (Mezennest-Frans Naerebout) door gestructureerde vormingsgebieden te analyseren, de knelpunten te actualiseren en de optimale verbeteringen te realiseren door een pragmatische aanpak, wat dat dan ook wezen moge! Daaraan voorafgaande kennen we de fase van brainstroming, waar men uitgaat van de beginsituatie en elk project door een brede en meestal breedvoerige evaluatie wordt afgesloten.
Je zou gaan terugverlangen naar aap, noot, Mies en Ot en Sien.

Mevr. A.J. Steketee